> ## Content Index > Fetch the complete content index at: https://www.whatsnextmedia.be/llms.txt > Use this file to discover other available public pages before exploring further. # De vergeten meerderheid: wat betekent midsize nu eigenlijk? - URL: https://www.whatsnextmedia.be/de-vergeten-meerderheid-wat-betekent-midsize-nu-eigenlijk/ - Published: 2025-10-30T07:00:09.000Z - Updated: 2025-10-31T15:30:33.000Z - Description: Wat betekent midsize nu echt? Onze redacteur trok tijdens Hasselt Fashion & Design Week de straat op om te praten over lichamen die tussen de gewone maatjes vallen. Hoe inclusief is de mode-industrie écht voor midsize mensen? - Author: Zita Fransen - Tags: Fashion & Design Week **Heb je wel eens het gevoel dat kledingwinkels je lichaam niet als standaard zien? En toch voel je geen nood aan speciale winkels? Het gevoel van ergens tussenin te zitten wordt vaak *midsize* genoemd. Wat betekent die term nu eigenlijk echt? Om dat te achterhalen, trok onze redacteur Zita Fransen de straat op tijdens de Hasseltse *Fashion and Design* week.** Terwijl *plussize* inmiddels een gevestigde term is in de modewereld, blijft *midsize* vaag en subjectief. De term is relatief nieuw en ontstond omdat een heleboel vrouwen zichzelf niet mager voelden, maar zich ook niet met *plussize* konden identificeren. ## Wat betekent *midsize*? Cambridge Dictionary beschrijft *midsize* als “*between small and large*”. Dat suggereert dat enkel mensen met een maat M zichzelf *midsize* zouden mogen noemen. Maar waar valt de rest dan onder? Het is lastig om te bepalen wie daar precies onder valt omdat iedereen er zijn eigen invulling aangeeft. Meestal gaat het over vrouwen die in kledingmaten tussen 36 en 42 passen. Ondanks het feit dat die maten net het meest voorkomen, zijn zij het minst gerepresenteerd in de media. ## Het label *midsize* en zijn associaties Sara (schuilnaam) omschrijft de term als "een beetje voller, maar nog steeds slank," terwijl Gwynne er eerder “de gemiddelde mens” aan koppelt. De koepelterm *midsize* zorgt dus voor verwarring waardoor de behoefte om jezelf eronder te plaatsen klein is. Jasmina (22) gaat zelfs een stap verder en stoot de term heel bewust van zich af: “De termen *plussize* en *midsize* kunnen differentiëren en dragen net bij tot het probleem.” ![](https://www.whatsnextmedia.be/content/images/2025/10/low-angle-woman-posing-outdoors.jpg) Rechtenvrije foto (via freepik.com) ## Shoppen met *midsize-*meiden Ondanks deze uiteenlopende perspectieven ondervinden de getuigen allemaal uitdagingen tijdens het shoppen. Het is een strijd in het pashokje als je je ergens tussenin bevindt. Toch ondervinden ze elk hun eigen uitdaging. Sara vindt moeilijk topjes die goed zitten bij haar schouders, terwijl Gwynne moeite heeft met broeken die overal fatsoenlijk aansluiten. Vaak is de kleine maat is op één plek te klein en valt de grotere op de andere plekken te los. Gwynne geeft ook toe dat het soms prikt om een kledingstuk weg te leggen omdat het net niet past. Jasmina is het gewend om kleren op maat te laten maken. Dat maakt de shopervaring in standaardwinkels nóg ingewikkelder. De meeste kledingstukken zijn immers ontworpen voor standaardproporties. En terwijl *baggy* of *oversized* stukken net meerdere maten moeten passen, vallen die vaak vreemd bij mensen met andere vormen. Ook elastische stoffen zijn zeldzaam. ## Representatie Op sociale media lijken er steeds meer verschillende lichaamstypes zichtbaar. Omdat zulke platforms vooral van mensen voor mensen zijn, ontstaat er spontaan meer diversiteit in wat we zien. Al blijft ook dat beeld niet altijd even realistisch. In de professionele modewereld ligt de representatie nog net ietsje anders. De getuigen konden bijvoorbeeld geen enkel merk of reclamecampagne noemen waarin ze zichzelf echt herkennen: “Ik merk wel dat mensen met een bepaald lichaamstype vaker voorkomen”, vertelt Jasmina. Hoewel de meesten het gevoel hebben dat er stilaan verandering komt, tonen cijfers een andere realiteit. Volgens een studie van McKinsey, daalde het aantal diverse modellen op internationale *fashion weeks,* zoals die in Milaan of Parijs, de voorbije jaren van 15% naar amper 7%. Merken profileren zich dus graag als inclusief, maar in de praktijk blijken hun waarden vaak een stuk conservatiever. Bovendien is inclusiviteit die we in beeld zien, anders dan wat er effectief in de rekken hangt. Zo vertelt Gwynne: “Als je op straat kijkt, zijn er zo veel verschillende types. Er zijn misschien wel meer mensen die een grotere maat hebben." ![](https://www.whatsnextmedia.be/content/images/2025/10/plus-size-female-friends-spending-time-together-restaurant-1.jpg) Rechtenvrije foto (via freepik.com) “De *midsize* in de winkels en de categorie tussenin wordt uitgedund terwijl er volgens mij net meer nood aan is,” gaat Gwynne verder. De onzekerheden bij mensen die zich 'tussenin' voelen, lijken vooral te ontstaan doordat kledingwinkels weinig inclusief zijn in hun effectieve aanbod. Er wordt nog te vaak uitgegaan van één standaardlichaamstype: lang, recht, smal en met een kleine(re) cupmaat. Daardoor ontstaat de indruk dat wie daarvan afwijkt, er niet bij hoort. “De kleren moeten jou passen en jij niet de kleren,” zegt Gwynne. Ze vat daarmee mooi samen wat *midsized* mensen voelen: het probleem is niet hun lichaam, maar de kleding en hoe ze wordt gepresenteerd. Er heerst bovendien weinig transparantie over de pasvorm en de proporties waarmee merken werken. Jasmina benadrukt dat het jammer is dat dit onderwerp nog steeds onbespreekbaar is. Volgens haar is herkenbaarheid net nodig om de term *midsize* en alles wat daarbij hoort duidelijker te kunnen afbakenen. Toch ligt de oplossing niet enkel in labels of termen. “Er zijn genoeg kleren op de wereld,” zegt Sara, “dus je moet als *midsize* niet stressen over dat ene topje of die broek. Waar jij je het beste in voelt, is wat jou het beste staat.” **Misschien hoeft *midsize* daarom niet eens een vaste categorie te zijn, maar gewoon een reminder dat de mode-industrie nog te weinig rekening houdt met diversiteit in proporties.**