Sport KRC Genk lanceert amputatieteam: “Het gaat om plezier, inclusie en kansen” Op de terreinen van KRC Genk vond onlangs een bijzondere primeur plaats: de allereerste open training van het nieuwe amputatieteam. "Het gaat niet alleen om sport, maar om opnieuw een plaats vinden in de samenleving" Niels Comhair Auteur 29 april 2026 Gepubliceerd 3 min Leestijd Met dit initiatief wil de club, samen met haar foundation en partners, een krachtig signaal geven: voetbal is er voor iedereen. De ambitie is duidelijk: tegen de zomer een volwaardig team op de been brengen en deelnemen aan een Belgische competitie."Vandaag organiseren we onze eerste amp-training", vertelt Erik Gerits, Head of Community bij KRC Genk. "We hebben momenteel vier spelers: drie veldspelers en één doelman. We willen groeien naar een volwaardig team." De instapvoorwaarden zijn helder: veldspelers hebben een beenamputatie, doelmannen een armamputatie. "We zoeken vooral mensen die graag willen voetballen en deel willen uitmaken van de KRC Genk-familie."Fysiek intensHet initiatief past binnen de bredere missie van de club. "We willen winnaars creëren, op en naast het veld. Iedereen moet de kans krijgen om voetbal te beleven. Als supporter, maar ook als speler", legt Erik uit. "Dit project richt zich op een doelgroep die we absoluut willen bereiken. Het draait niet om winnen, maar om mensen samenbrengen, uit hun isolement halen en hen opnieuw actief laten deelnemen aan de maatschappij."Het volledige amputatieteam. (Foto © Elian Pergola) Die maatschappelijke dimensie wordt ook benadrukt door partner Spronken Orthopedie. Coördinator Lisbet Aerts ziet dagelijks welke impact een amputatie heeft. "Na een amputatie word je goed opgevangen in het ziekenhuis en tijdens de revalidatie. Maar wat daarna komt, is minstens even belangrijk", zegt ze. "Wij begeleiden mensen ook in hun zoektocht naar sport en beweging."Volgens Aerts is amputatievoetbal daarin een waardevolle stap. "Het is fysiek zwaar. Probeer maar eens met krukken een uur te trainen", vertelt ze. "Dat belast de armen, polsen en het andere been enorm. Maar net daarom is het zo krachtig. Het helpt mensen hun grenzen te verleggen." Plek in de samenleving"Dankzij dit project kunnen we mensen rechtstreeks toeleiden naar voetbal", gaat Aerts verder. De samenwerking met KRC Genk opent voor de amputatiepatiënten dus nieuwe deuren. "Het gaat niet alleen om sport, maar om opnieuw een plaats vinden in de samenleving." "Mijn ouders moesten voor mij kiezen kiezen: een rolstoel of mijn been amputeren. Dan moest ik wel opnieuw leren lopen. Ze hebben voor dat laatste gekozen."(Mats, 14 jaar)Op het veld zelf staat onder meer de 14-jarige Mats, die al ervaring heeft bij Antwerp. Voor hem voelt de training als een nieuwe kans. "Het is tof om hier te staan", zegt hij. “Voor mij is het misschien iets minder intensief, maar het blijft wel zwaar." Toch overheerst vooral enthousiasme bij Mats en de andere spelers. "Je vindt weinig spelers in amputatievoetbal, dus het is goed dat dit bestaat. Hopelijk komen er nog meer ploegen", gaat Mats verder.Mats’ verhaal toont aan hoe belangrijk het geloof van anderen is. Hij voelt zich bij het AMP-team van Genk geaccepteerd. "Ik ben geboren zonder bot in mijn been", vertelt Mats. Mijn ouders moesten voor mij kiezen kiezen: een rolstoel of mijn been amputeren. Dan moest ik wel opnieuw leren lopen. Ze hebben voor dat laatste gekozen". Vertrouwen in spelersAanvankelijk was hij terughoudend om in een amputatieteam te spelen. "Ik was bang om uitgelachen te worden, maar dat is helemaal niet gebeurd. Integendeel, ik ben overal goed opgevangen", klinkt het bij de 14-jarige voetballer. Mats (14) wacht zijn beurt af om richting doel te trappen. (Foto © Elian Pergola)Die warme ontvangst voelt hij in Genk. "Ze zeggen dat Limburg de warmste provincie is, en dat merk je hier wel", glimlacht hij. Hoewel hij nog te jong is om meteen competitie te spelen, kijkt hij al vooruit. "Over 2 jaar sta ik hier om mee in de competitie te spelen."Met deze eerste training zet KRC Genk een belangrijke stap richting meer inclusie in het Belgische voetbal. De club hoopt via media-aandacht en samenwerkingen nog meer spelers te bereiken. De boodschap is duidelijk: wie een amputatie heeft en wil voetballen, krijgt hier een kans.Of zoals Erik het samenvat: "Als we mensen gelukkig kunnen maken en hen opnieuw laten deelnemen aan de maatschappij, dan zijn wij geslaagd." Meer over Sport Crisis tijdens week 3 van Thara en Buse's 30 dagen fit challenge Week drie van de 30 dagen fit challenge moest het moment worden waarop Thara en Buse hun gezonde routine écht onder controle kregen. Dat lukte ook, maar toch lagen de verleidingen overal op de loer... Thara Monteleone 03 jun. 30 DAGEN FIT CHALLENGE: ONZE REDACTEURS THARA EN BUSE ZETTEN DOOR. DIT WAS WEEK 2 Ook deze week namen Thara en Buse hun gewoontes kritisch onder de loep. Wat liep goed? Waar werd er gezondigd? En vooral: wat hebben ze bijgeleerd? Thara Monteleone 28 mei 30 dagen fit challenge: onze redacteurs Thara en Buse gaan de uitdaging aan. Dit was week 1 Redacteurs en Buse gaan een uitdaging aan: fitter worden op slechts 30 dagen tijd. Iedere week brengen ze verslag uit. In dit eerste verslag lees je hoe ze al op hun limieten botsen: schooldeadlines, cravings naar junkfood en weinig slaap maken de challenge niet makkelijk. Waar blijft de summerbody? Thara Monteleone 20 mei
Crisis tijdens week 3 van Thara en Buse's 30 dagen fit challenge Week drie van de 30 dagen fit challenge moest het moment worden waarop Thara en Buse hun gezonde routine écht onder controle kregen. Dat lukte ook, maar toch lagen de verleidingen overal op de loer... Thara Monteleone 03 jun.
30 DAGEN FIT CHALLENGE: ONZE REDACTEURS THARA EN BUSE ZETTEN DOOR. DIT WAS WEEK 2 Ook deze week namen Thara en Buse hun gewoontes kritisch onder de loep. Wat liep goed? Waar werd er gezondigd? En vooral: wat hebben ze bijgeleerd? Thara Monteleone 28 mei
30 dagen fit challenge: onze redacteurs Thara en Buse gaan de uitdaging aan. Dit was week 1 Redacteurs en Buse gaan een uitdaging aan: fitter worden op slechts 30 dagen tijd. Iedere week brengen ze verslag uit. In dit eerste verslag lees je hoe ze al op hun limieten botsen: schooldeadlines, cravings naar junkfood en weinig slaap maken de challenge niet makkelijk. Waar blijft de summerbody? Thara Monteleone 20 mei