UHasselt zet in op omgaan met grensoverschrijdend gedrag

Enerzijds heeft de UHasselt nultolerantie tegen grensoverschrijdend gedrag, maar anderzijds wil de universiteit een cultuur ontwikkelen waarin mensen zich goed voelen en ze hun grenzen durven aangeven. Annelies Delronge, studentenpsychologe aan de UHasselt legt uit: “Het is belangrijk dat je als student of personeel weet dat je dit kan bespreken. Zowel als je zelf iets niet fijn vindt of als je het gevoel hebt dat je zelf over de lijn bent gegaan.”

Bewustzijn en studenten betrekken

Grensoverschrijdend gedrag is een thema waar tegenwoordig meer bewustheid rond is. Tegelijkertijd is er ook nog ruimte om te groeien. Delronge merkt op dat studenten soms in vraag stellen of hun bezorgdheid wel gegrond is. “Het is belangrijk om te weten dat grensoverschrijdend gedrag een persoonlijke beleving is. Elk mens is anders. Als je het gevoel hebt dat jouw grens overschreden is of je twijfelt, maar je zit ermee, is dat al reden genoeg om naar het meldpunt te komen. We zijn er voor alle vragen of bedenkingen. Als melder blijf je altijd de teugels in handen houden en bepaal je zelf hoe ver je het proces laat lopen.”

Het thema leeft onder de studenten, maar het meldpunt probeert de veerkracht te bevorderen door bijvoorbeeld trainingen te organiseren. Daar leer je hoe je kan reageren als je met grensoverschrijdend gedrag in contact komt of getuige bent.

Daarnaast betrekt de UHasselt ook de studenten in het beleid. De universiteit heeft een klankbordgroep. Dat is een plaats waar ze beleid maken rond grensoverschrijdend gedrag. Zowel studenten als personeelsleden maken deel uit van deze groep. “Samen ontwikkelen we het beleid en bieden we programma’s voor trainingen aan. Zo kan het bewustzijn nog groeien”, zegt Delronge.

Melding maken

Om een melding te maken stuur je eerst een mail naar het meldpunt. De vertrouwenspersoon neemt de mail discreet en vertrouwelijk door, daarna nodigt het meldpunt de melder uit voor een gesprek. Tijdens dat gesprek biedt het meldpunt in eerste instantie een luisterend oor. Soms is dat voldoende en ronden ze hier af. In andere gevallen verhelderen ze samen met de melder hun vraag en denken ze na over mogelijke vervolgstappen. Dat kan een gesprek zijn met de andere partij, alleen of met de vertrouwenspersoon erbij, een klacht indienen of een tuchtprocedure opstarten. Ook kan het zijn dat ze je doorverwijzen naar een externe dienst, bijvoorbeeld voor psychologische hulp. Er zijn verschillende handelingsmogelijkheden.

De melder kiest vervolgens zelf welke stappen die wil zetten. Het meldpunt ondersteunt je als je vervolgstappen wil ondernemen en zoekt samen met jou naar een gepaste aanpak. Als ze je doorverwijzen naar een andere dienst, zullen ze ook nagaan of je goed terecht komt. Samen zorgen ze ervoor dat je als melder gehoord wordt en de stappen kan nemen die je wenst.

Anoniem melden kan niet, omdat ze de student dan niet verder kunnen helpen. Het meldpunt moet een registratie over de meldingen bijhouden. Wel kan de melder kiezen voor een anonieme registratie, dan komt je naam er niet in te staan

Daarnaast hebben de vertrouwenspersonen net zoals een dokter beroepsgeheim. Alles wat je met je vertrouwenspersoon deelt, blijft binnenskamers. Enkel bij acuut gevaar of als ze toestemming hebben van de melder, mag het meldpunt iets doen met de informatie.